Abstract
Annotatsiya. Mazkur maqolada ispan dramaturgi Federiko Garsia Lorka asarlarida makon va sukunat obrazlarining lingvokognitiv xususiyatlari yoritiladi. Xususan, “Bernarda Albaning uyi” (La casa de Bernarda Alba) dramasida uy, devor, jimlik va yopiq makon obrazlarining badiiy-semantik mazmuni, ularning qahramonlar ruhiyati hamda ijtimoiy munosabatlarni ifodalashdagi o‘rni tahlil qilinadi. Makonning jismoniy chegaradan ramziy cheklovga aylanishi, sukunatning esa itoat, qo‘rquv, norozilik va ichki qarshilikni ifodalovchi vosita sifatida namoyon bo‘lishi ochib beriladi. Lorka ijodida makon va sukunat insonning ichki dunyosi bilan tashqi ijtimoiy muhit o‘rtasidagi ziddiyatni ifodalovchi muhim badiiy-kognitiv vositalar ekanligi asoslanadi.
References
1. García Lorca, F. La casa de Bernarda Alba. 1936. Asarning foydalanilgan nashri maqola topshirilishidan oldin nashriyot va yil ko‘rsatilgan holda rasmiylashtirilishi lozim.
2. Gabriele, J. P. (2000). House and Body: Confinement in Lorca’s Woman-Conscious Trilogy. Hispanic Research Journal, 1(3), 275–285. https://doi.org/10.1179/hrj.2000.1.3.275
3. Costa, S. C. (2017). Uma leitura simbólica do universo feminino em: A Casa de Bernarda Alba. Universidade Federal do Pampa. https://repositorio.unipampa.edu.br/handle/riu/2951
4. Kamiljonovna S. N. Factores cognitivos que influyen en la adquisición del español como segunda lengua //European scholar journal. - 2024. - Т. 5. - №. 2. - С. 47-48.
5. Fotima Abdullaeva. (2024). The structural and semantic analysis of terms of ordinary words. IMRAS, 7(4), 257–259. Retrieved from https://journal.imras.org/index.php/sps/article/view/1272

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.