Abstract
Annotatsiya: Mazkur maqolada tilshunoslikning eng dolzarb masalalaridan biri — hududiy dialektlarning adabiy til shakllanishi va rivojlanishidagi fundamental oʻrni tadqiq etiladi.
Maqolada shevalar nafaqat adabiy tilni boyituvchi manba, balki tilning tarixiy ildizlarini saqlab qoluvchi asosiy omil sifatida tahlil qilingan. Tadqiqot jarayonida shevalarga xos leksik birliklarning adabiy til iste’moliga kirib kelishi, sinonimik qatlamning kengayishi va badiiy nutqning emotsional-ekspressivligini oshirishdagi xizmati aniq misollar yordamida yoritib berilgan.
Shuningdek, maqolada sheva va adabiy til oʻrtasidagi oʻzaro differensial va integral munosabatlar, me’yorlashish jarayonidagi lisoniy kurashlar hamda dialektizmlarning terminologiya va neologizmlar shakllanishiga koʻrsatadigan ta’siri ilmiy asoslangan.
Maqoladan olingan xulosalar oʻzbek tili dialektologiyasi, uslubshunoslik va til qurilishi masalalari bilan shugʻullanuvchi mutaxassislar uchun nazariy va amaliy ahamiyatga ega.
References
Reshetov V.V., Shoabdurahmonov Sh. O‘zbek dialektologiyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1978. (Klassik manba)
Shoabdurahmonov Sh. O‘zbek xalq shevalari lug‘ati. – Toshkent: Fan, 1971.
To‘ychiboyev B., Qashqirli S. O‘zbek dialektologiyasi. – Toshkent: Abdulla Qodiriy nomidagi xalq merosi nashriyoti, 2002.
Nigmatov H. O‘zbek tili tarixiy fonetikasi. – Toshkent: Fan, 1994.
Mirzayev M. O‘zbek tili shevalari leksikasi. – Toshkent: Fan, 1991.
Ibrohimov S. O‘zbek tili shevalari va adabiy til munosabati. // O‘zbek tili va adabiyoti jurnali. – Toshkent, 1985.
Yuldashev I. O‘zbek tili leksikasining shakllanish va rivojlanish bosqichlari. – Toshkent: Akademnashr, 2013.
O‘zbek tili dialektologik lug‘ati (Ikki jildlik). – Toshkent: Fan, 2015-2017.
Mahmudov N. Tilning mukammal tadqiqi yo‘llari. – Toshkent: Akademnashr, 2012. (Lingvokulturologik yondashuv uchun)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.